Volgende generatie Molenaar maakt zich klaar voor de toekomst

Volgende generatie Molenaar maakt zich klaar voor de toekomst

De volgende generatie Molenaar maakt zich klaar voor de toekomst

In gesprek met Johan en Chris Molenaar over de toekomst van hun dahliakwekerij in Santpoort Noord

Onder de rook van IJmuiden, in Santpoort Noord, vind je het mooie en gezellige familiebedrijf Johan Molenaar. Sinds 1893 is Molenaar actief in het kweken van dahlia’s en snijbloemen, het maken van stekjes en het aan huis verkopen van potdahlia’s en hanging baskets. In 1988 is de zaak van opa naar kleinzoon Johan overgegaan. Maar de volgende generatie, die genetisch belast is met de passie voor de dahlia, staat alweer klaar. We gaan in gesprek met zoon Chris en vader Johan Molenaar.

Productie omhoog met goed personeel

De goedlachse Johan (51) staat ons op te wachten in de werkschuur waar op dat moment de gerooide dahliaknollen verwerkt worden. ‘Al sinds jaar en dag is onze hoofdtak dahlia’s’, vertelt Johan. ‘Vijf jaar geleden teelden we nog op 2 hectare. Maar met jong bloed van Chris erbij telen we nu al op 7 hectare. We doen alles met één plantkar. Dat is voor ons voldoende. We hebben niet de ambitie om groot te worden, wel om een goed product te maken. Daarom planten we nu het meeste van eigen stek. Daarvan weten we precies wat we eraan hebben. En kunnen we de kwaliteit leveren, waar we achter staan.’

Maten helpen handje mee

‘Ik zou later ook niet heel groot willen worden’, vult Chris aan. ‘We hebben nu een middelgroot bedrijf met 7 hectare waarop we dahlia’s kweken. Dat is overzichtelijk en behapbaar. Alle voorbereidende werkzaamheden, zoals het land klaarleggen, doen mijn vader en ik met z’n tweeën. In de piektijd, in april en mei, komen veel maten van me meehelpen. Dat is supergezellig! Gelukkig hebben we genoeg goed personeel om alles voor elkaar te krijgen. Juist door continu met goed personeel te werken en alles zelf in de hand te houden, hebben we onze productie flink kunnen verhogen.’

Geen universiteit voor dahlia’s kweken

Chris is zo enthousiast over de dahlia, dat hij daarin ook zijn toekomst ziet. ‘Het telen van dahlia’s kun je op geen enkele school leren. Dit vak leer ik echt van mijn vader. Maar ook van collega dahlia kwekers waar ik langs ga om ook hun manier van werken en ervaringen te horen. Ik ben pas 18 jaar, zit in mijn laatste jaar op het VWO en ga hierna door naar de Universiteit van Amsterdam om Bedrijfskunde te studeren. Daar hoop ik ondernemerskennis op te doen die ik later weer kan gebruiken om het bedrijf van mijn vader succesvol voort te zetten.’

Goed samenspel onder dahlia kwekers

Dat er een hoge mate van collegialiteit onder de dahlia kwekers is, is overigens geen geheim. ‘Door elkaar op de hoogte te houden van ontwikkelingen in de markt, kunnen we samen veel meer handel drijven. En de productie en afzet beter op elkaar afstemmen’, vervolgt Johan. ‘Het Holland Dahlia Event, ons promotieplatform, heeft ervoor gezorgd dat die onderlinge samenwerking nog sterker is geworden.’

Investeren en moderniseren

‘Ook ik heb natuurlijk al nagedacht over de toekomst’, zegt Johan. ‘Ik ben nu 51 jaar en kan alles fysiek nog goed aan. Ik verwacht dat ik nog tot mijn 65ste door kan gaan. Maar er komt een moment dat het zware werk meer van je lichaam gaat eisen. En dus denk ik nu al na hoe ik mijn bedrijf straks goed kan overdragen. Dat betekent met de tijd mee gaan en investeren en moderniseren zodat Chris over een aantal jaar de draad meteen kan oppakken. Ik gun hem ook een goede start!’

Andere visie

‘Daar stimuleer ik mijn vader ook in. Ik ben wat dat betreft wat ruimdenkender’, lacht Chris. ‘We teelden bijvoorbeeld eerst heel veel kleine stekjes op kleine kisten waar er 300 op konden. Doordat je veel processen moet doorlopen, moesten we elke kist wel vier keer tillen. Niemand vindt tillen leuk. Dat moest toch slimmer kunnen? Dus stelde ik grotere kisten voor waar wel 3.500 stekken op kunnen. Dat werkt veel efficiënter! En wat dacht je van het idee van de GPS op de trekker om rechte banen op het land te trekken. Ik ken bijna niemand die dit op zo’n manier toepast.’ Johan beaamt dit. ‘Dat zijn zeker goede ideeën uit de koker van Chris!’

Een goede kraam is goud waard

Chris: ‘We telen massa soorten en exclusieve soorten, totaal rond de 40 soorten. Ik heb ook een stukje land, waarop ik kan veredelen. De waarde van je kraam is belangrijk. Dus moet je niet op het oude schuitje blijven zitten, maar vernieuwen in je assortiment en steeds kijken hoe je de kwaliteit nog meer kan verbeteren.’

Glazen bol

‘Het gaat nu meer dan goed met de handel’, zegt Johan. ‘Corona heeft ons gelukkig geen windeieren gelegd. Je kunt niet in die glazen bol kijken, maar je kunt ‘m wel beïnvloeden’, vult Chris aan. ‘We zijn bijvoorbeeld samen gaan experimenteren op een niet voor de hand liggend stuk grond in Egmond. Een goed opdrachtig en gedraineerd stuk grond. Van onder hebben de knollen altijd vocht gehad. En vanuit de sloot hebben we kunnen beregenen. Ik vind het dan mooi dat dit experiment heel goed uitgepakt heeft en dat ik daar heel veel van geleerd heb van mijn vader. Hij leert me hoe je grondmonsters neemt, hoe je schrale grond herkent en hoe je de grond dan goed kan voeden.’

De toekomst

‘Ik zie een toekomst in de dahlia business al helemaal zitten’, glundert Chris. ‘Dahlia’s kweken is een ambacht, en ook echt mijn ding. Weet je dit vak goed in de vingers te krijgen, dan blijf je denk ik bestaan. Ik ben er dan ook supertrots op dat ik dit vak van mijn vader kan leren en het nu al samen met mijn vader mag doen.’